Pengenalan Seminar

Dimensi baru pembangunan luar bandar perlu mengambilkira perubahan yang berlaku kepada senario luar bandar, melibatkan perubahan kepada pembolehubah dan persekitaran luar bandar. Dalam banyak keadaan, pembolehubah dan persekitaran desa mamperlihatkan taraf pencapaian yang rendah berbanding bandar. Tidak kurang membimbangkan ialah jurang yang kian melebar antara bandar dan luar bandar dari aspek pendapatan, kemahiran, pencapaian pendidikan, celik huruf, celik komputer dan sebagainya. Jika tidak ditangani secara berkesan, perlebaran jurang ini boleh membawa implikasi kepada kestabilan politik, sosial dan ekonomi.

Untuk menangani isu ini, kerajaan telah menetapkan beberapa objektif yang perlu dicapai dalam konteks pembangunan luar bandar khususnya untuk melahirkan masyarakat yang sejahtera, bebas dari kemiskinan, celik IT, berdayasaing, berpengetahuan dan mempunyai pelbagai kemahiran(multi-skill).
Beberapa strategi untuk mencapai objektif tersebut telah diterjemahkan kepada beberapa program/projek teras iaitu: Teras Pertama: Pembangunan Infrastruktur Asas, Teras Kedua: Pembasmian Kemiskinan Tegar, Teras Ketiga: Pembangunan Modal Insan, Teras keempat: Pemajuan Kawasan dan Teras Kelima:yang berkaitan dengan seminar ini iaitu: Pembangunan Teknologi Maklumat serta Teras Keenam: Pembangunan Industri Luar Bandar.

Untuk memastikan masyarakat luar bandar boleh memanfaatkan pambangunan teknologi maklumat, beberapa strategi turut digariskan, antaranya latihan-latihan kemahiran yang berkaitan dengan ICT; meningkatkan dan memperkayakan program pembangunan kandungan dan mengintegrasikan semua program ICT yang dijalankan oleh kementerian dan jabatan/agensi.

Jurang digital antara bandar dan luar bandar masih terlalu luas, walaupun usaha telah dilakukan oleh kerajaan untuk membangunkan teknologi maklumat ini sejak tahun 1990an. Jurang digital ini dapat dilihat berdasarkan jumlah pemilikan komputer lebih besar dimiliki oleh masyarakat bandar, iaitu 88.8 peratus berbanding dengan  luar bandar, iaitu 11.2 peratus. Begitu juga jika dilihat dari segi penggunaan internet begitu sedikit ditembusi oleh masyarakat luar bandar iaitu  antara 6.7 peratus berbanding 93.3 peratus daripada masyarakat bandar. 

Dalam konteks ini kerajaan sedar bahawa walaupun perbelanjaan untuk membekalkan perkhidmatan ICT di kawasan luar bandar tidak menguntungkan, namun dari segi tanggungjawab sosial perhatian sewajarnya harus juga diberikan kepada perkhidmatan ICT di kawasan luar bandar agar jurang digital masyarakat  luar bandar tidak jauh ketinggalan dengan masyarakat di bandar.